Dr. Kid : BioMedical Informatics + Software Engineering + Personal Finance & MySelf

เนื่องจากงานที่ทำอยู่มันอาจยังไม่เร้าใจพอหรือเนื่องจากผมเกิดอารมณ์ประมาณว่าอยากเป็นศิลปินกับเขาบ้าง อีกใจหนึ่งก็รู้สึกว่าอืมม...เรานี่ก็น่าจะมีกลยุทธ หรืออย่างน้อยก็คิดเชิงกลยุทธ (Strategic Thinking ) ไม่น่าแพ้คนอื่นเขา ร่วมกับก่อนหน้านี้ไม่ถึงสัปดาห์คุณพ่อได้พูดเปรยๆถึงการแข่งขันอะไรสักอย่างเกี่ยวกับกลยุทธ ไอ้ผมมันก็ประเภทได้ยินว่ามี "การแข่งขัน" เป็นไม่ได้ต้องหูผึ่งทุกทีไป หลังจากที่ได้ดูข้อมูลจาก http://www.gamekonlayut.com ไปคร่าวๆก็เลยตัดสินใจด้วยอย่างไม่มีกลยุทธเท่าไรนักว่า "เออ..ลองไปสมัครดูดีกว่า " น่าจะสนุกดี

เมื่อวานนี้เป็นวันรับสมัครวันสุดท้าย ผมตื่นประมาณ 9 โมงและคิดในใจว่าน่าจะไปเช้าหน่อยดีกว่า ผมไม่อยากเจอกับคนเยอะๆ พอสมัครเสร็จจะได้ไปตรวจคนไข้ต่อได้ สักสามสี่ชั่วโมง หลังจากนั้นก็มาสัมภาษณ์รอบสองต่อตอนประมาณ 1 ทุ่ม (น้าน...มองข้าง Shot ไปถึงรอบสองเลยซะงั้น) เรื่องบริหารเวลาผมว่าผมน่าจะเป็นคนที่ทำได้ในระดับที่ตัวเอง " พอใจ " เรื่องหนึ่ง หลังไปยื่นใบสมัครพร้อมหลักฐานและทำแบบทดสอบจิตวิทยาสัก 30-40 ข้อก็ไปนั่งรอสอบสัมภาษณ์ แน่นอนครับ ผมเตรียมตัวไปบ้าง เก็งข้อสอบดูสิเขาจะถามผมว่าอย่างไรบ้าง ที่แน่ๆไอ้เรื่องเป็นหมอที่ไม่ชอบอยู่เฉยๆเนี่ยยังไงก็ต้องโดนถามแหงๆ เอ...แล้วน่าจะมีเรื่องอะไรอีกน้อ ก็น่าจะประมาณว่า ทำไมถึงอยากเข้ามาแข่ง....ผมก็นึกและเตรียมคำตอบไปเรื่อยๆระหว่างรอ เขาก็เรียกผมเข้าไปสัมภาษณ์เป็นคนที่ 133 (ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจว่า 133 เนี่ยเฉพาะจำนวนผู้สมัครวันนี้หรือรวมกับเมื่อวานด้วย) พอผมเล่าประวัติส่วนตัว หน้าที่การงานเสร็จปุ๊ป เขาก็แอบบ่นให้ผมฟังว่า "ดูชีวิตก็น่าจะสุขสบายดีนี่ แล้วสมาสมัครทำไม " พูดไปแกมเหน็บเล็กๆ ภายหลังผมมารู้ว่าพี่คนที่สัมภาษณ์ ชื่อพี่ก็อฟ ซึ่งเหมือนเป็นหัวหน้าฝ่าย Production ของบริษัท ที่เป็นคน organize งานนี้ ผมเองได้แต่ยิ้ม คำถามสุดท้ายที่เขาถามผมว่ารู้จัก โอสถสภาหรือเปล่า (เป็นบริษัทเจ้าของโครงการนี้) ผมตอบไปอย่างมั่นใจว่า เป็นบริษัทที่ครอง Market Share สูงสุดของเครื่องดื่มชูกำลัง และ มีคนนามสกุลโอสถานุเคราะห์ เป็นเจ้าของ (นอกจากนั้นยังมีคนในตระกูลเขียนหนังสือแนวสอนจีบหญิง ที่ผมเคยอ่านอีกด้วย- นั่นก็คือคุณ อนิต โอสถานุเคราะห์นั่นเอง)

หลังสอบสัมภาษณ์เสร็จ ผมก็ไปตรวจคนไข้ที่คลินิกตามปกติ เริ่มตั้งแต่ 12.00 น. พอบ่ายโมงผมก็ออกไปพักรับประทานอาหารและกลับเข้ามาที่คลินิกอีกครั้งประมาณบ่ายโมงครึ่ง แล้วก็เผลอหลับไปชั่วครู่ สะดุ้งตื่นอีกครั้งเมื่อโทรศัพท์มือถือผมดังขึ้น แสดงเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย ผมรับและมีเสียงหญิงสาวคนหนึ่ง พูดว่า "คุณ ศุภชัย ปาจริยานนท์ หรือเปล่าค่ะ" "ใช่ครับ" ผมตอบ "ขอแสดงความยินดีด้วยนะค่ะ คุณได้รับเลือกให้เข้ารอบสองของเกมกลยุทธ น่ะค่ะ คุณสามารถมาสอบสัมภาษณ์รอบสองตอนบ่ายสามโมงได้หรือเปล่าค่ะ ช่วยแต่งตัวแบบbusiness look ด้วยนะค่ะ" ผมดูนาฬิกา นี่มันบ่ายสองโมงสิบนาทีแล้ว "ผมคาดว่าผมจะไม่สามารถไปได้ทันนะครับ ก็เห็นใน website ว่า 19.00 นาฬิกาจึงจะสัมภาษณ์รอบสองไม่ใช่หรือครับ" "เอ..กรรมการบอกคุณอย่างนั้นหรือค่ะ งั้นเดี๋ยวขอไปตรวจสอบก่อนนะค่ะ แล้วจะโทรกลัมมาแจ้งน่ะค่ะ" ผมคิดในใจ เออ...ยังไม่มีกางเกงเลย ตอนนี้ก็ใส่ยีนส์อยู่ แต่สูทมีอยู่ในรถอยู่แล้ว ฝนก็กำลังจะตก อย่างนี้คงต้องพึ่งคุณพ่อคุณแม่ซะแล้ว ว่าแล้วก็โทรรายงานผลให้ท่านทราบว่าได้เข้ารอบสองแล้ว หารู้ไม่ว่ากว่าจะได้คุยกับท่านอีกทีก็อีกกว่า 7 ชั่วโมงเลยที่เดียว เดี๋ยวก็รู้ว่าทำไม...

หญิงสาวคนเดิมโทรมาหาผมอีกครั้งว่าเธออนุญาตให้ผมไปถึงไม่เกินห้าโมงเย็น ผมค่อยใจชื้นขึ้นหน่อย ออกจากคลินิกไปถึง Central ลาดพร้าวประมาณ สี่โมงครึ่ง เขาให้ผมไปนั่งรอรวมกับกลุ่มผู้เข้ารอบคนอื่นๆ ผมติดหนังสือเล่มโปรดที่ยังอ่านไม่จบซักกะที ท่าทางก็เพราะมัวนั่งเขียน Blog อยู่นี่แหละ อ่าน Project Management ไปชั่วโมงกว่าก็ยังไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น พยายามมองหาคนคุยด้วยเป็นระยะ คนข้างหน้าก็มากับแฟนสาว ผมก็เลยไม่กล้าเข้าไปเริ่มสนทนา นั่งไปสักพักดูนาฬิกาอีกที่ก็เกือบหกโมงเย็นละ หันไปด้านหลังเจอสาวน้อยคนหนึ่ง ผมมองหน้าเธอเธอมองหน้าผม แล้วเธอก็ทักผมว่าจบบดินทร์หรือเปล่าค่ะ..."เออ..ไม่ใ่ช่ครับ" ผมกลัวเธอจะเสียSelf ได้แต่พยายามนึกว่ามันจะต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างระหว่างผมกับเธอซี่ เธอถามคำที่สอง "เคยไปแลกเปลี่ยนหรือเปล่าค่ะ" "ก็เคยไป CISV ตอนเด็กๆครับ" "งั้นต้องใช่แน่ๆเลยมิน่าถึงหน้าคุ้นๆว่าต้องเคยเจอที่ไหนมาก่อน" ผมไม่ใช่คนหน้าดีอ่ะครับ (แค่พอดูได้...น้านใครบอกว่าพอดูได้หว่า...พูดเองเออเอง) คนส่วนใหญ่จำผมได้เนื่องจากมันเด่นมาก (น่าจะเป็นเพราะความสูงเป็นหลัก) เกือบลืมบอกไป เธอชื่อน้องเกดครับ จบ BBA Inter ธรรมศาสตร์ ตอนนี้เป็น Strategic Planner อยู่ที่ Contract Advertising (คุณเชื่อเรื่องกฎแห่งแรงดึงดูดหรือเปล่าครับ...ผมเริ่มเชื่อมันมากขึ้นทุกวันแล้วหล่ะครับ...ถ้าคุณยังไม่รู้จักมันผมแนะนำว่า ให้ทำความรู้จักมันเร็วที่สุดนะครับ วิธีง่ายๆก็คือ ไปซื้อหนังสือ 30 วิธีเอาชนะโชคชะตา ของ บัณฑิต อึ้งรังสี มาอ่าน ตอนนี้ นอกจาก Steve Jobs แล้ว บัณฑิต อึ้งรังสี นี่แหละครับเป็นอีกหนึ่ง Role Model และเป็นแรงบันดาลใจให้กับผมจนถึงทุกวันนี้)
เราคุยกันหลายเรื่อง คุยจนเธอถามผมว่า ผมเมื่อยคอหรือเปล่า ที่ต้องหันหลังตลอด ผมจึงเชิญเธอมานั่งข้างๆผม (อันที่จริงผมไม่ได้ต้องการจะเล่าเรื่อง love story หรือ love at first sight อะไรเทือกนั้นนะครับ คือผมแค่รู้สึกว่าน้องเขาก็น่ารักและเป็นมิตรดี ก็เลยอยากเล่าสู่กันฟังเท่านั้นเองครับ)

จริงๆแล้วก่อนที่จะมา Central รอบที่สองนี้ผมใช้เวลาตัดสินใจอยู่ครู่ใหญ่ หลังจากที่ได้ยินโทรศัพท์แจ้งผล ผมนั่งคิดว่า รายการนี้เป็น reality แล้วมันจะใช้เวลาของผมสักกี่วันเนี่ย นั่นยังไม่เท่าไร ยอมสละ 1 วันต่อสัปดาห์ เช่น วันพุธช่วงเย็นที่ออกอากาศเฉยๆผมว่าคุ้มค่า แต่ผมมีแผนที่จะไป In-person Training ที่อเมริการช่วงเดือน พ.ค. นี้ซึ่งรายการยังไม่จบจะทำอย่างไร (น้าน..คิดไปได้...คิดไปจนถึงเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่า รอบสองเหลือกี่คน) ผมบอกกับตัวเองว่า เราต้องชัดเจน เป้าหมายคือไปเรียน Medical Informatics อย่างอื่นไม่สำคัญถึงแม้จะเข้ารอบเป็น 12 คนสุดท้ายผมก็ต้องสละสิทธิ์อยู่ดี

เมื่อได้คุยกับน้องเกดเธอบอกว่ารายการนี้ต้องถ่ายทำ 5 วันต่อสัปดาห์ ผมอึ้งไปสักพัก มันต่างจาก Academy Fantasia แค่ไม่ต้องอยู่บ้านแต่การบ้านที่ได้รับในแต่ละวันอาจไม่น้อยกว่าที่ เหล่า AF ได้รับและเป็นเป็นโจทย์ทางการตลาดแทนร้องเพลงนี่หน่า เรามาผิดงานหรือเปล่านะ ผมถามกับตัวเองและตอบได้ชัดเจนว่าไหนๆเสียเวลาและตั้งใจมาแล้วก็ลุยกับมันซักตั้งเป็นไร อย่างน้อยก็ได้เพื่อนใหม่อีกตั้งหลายคน คุยกับน้องเกดไปเรื่อยจนถึงหกโมงครึ่งและคิดในใจว่า เออ...เขาก็ตรงเวลาดีเนอะ ใน website บอกว่าจะเริ่มตอน 1 ทุ่ม ท่าทางจะได้เริ่มเวลานั้นจริงๆ คุณณภัทร ภวภูตานนท์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทูแฮนส์ จำกัด ออกมาเล่าประวัติความเป็นมาเกี่ยวกับโครงการและตัวเธอให้พวกเราทั้ง 35 คน จากผู้สมัครเกือบ 700 คน (เธอว่าอย่างนั้น) ประมาณทุ่มครึ่งเราจึงได้เข้าไปในห้องที่มีผู้ผ่านการคัดเลือก มานั่งล้อมวงกัน แล้วโจทย์แรกเพื่อคัดคนออก ให้เหลือเพียง 20 คนก็เริ่มต้นขึ้น "ให้น้องๆทำตัวเหมือนเจ้าของผลิตภัณฑ์ โดยให้สร้างทีมขึ้นมาประกอบด้วยคน 12 คนรวมตัวน้องเองด้วย" "น้องๆต้องทำความรู้จักกับเพื่อนๆเองให้เวลา 15 นาที เร่ิมต้นได้" เสียงพี่ก็อฟสิ้นสุดลงผมก็เริ่มลุกออกจากโต๊ะเพราะข้างซ้ายผมเป็นน้องเกดซึ่งแน่นอน ผมต้องใส่ชื่อเธอไว้ในทีมของผมแน่ๆ ด้วยตำแหน่ง Strategist ส่วนข้างขวามือผมเป็นนักการตลาดที่ได้สนทนากันบ้างแล้ว กรรมการให้กระดาษกับปากกาไว้กับทุกคนเป็นต้นทุน ผมพยายามรู้จักทุกคนให้มากที่สุด ทั้งนักร้อง พีธีกร เภสัชกร หรือแม้กระทั่งรองนางสาวไทย !!! ด้วยลายมือที่อ่านยากของผม ผมพยายามจดชื่อและสิ่งที่เขาและเธอทำอยู่ให้มากที่สุด และพบว่าผมอ่านมันไม่ค่อยออกเมื่อกลับมานั่งที่โต๊ะ โชคดีที่กรรมการให้ทุกคนออกไปแนะนำตัวเองอีกครั้งหน้าห้อง ผมจึงได้เวลาreview เลือกทีมงานอีกครั้ง เมื่อคนสุดท้ายพูดจบในเวลาประมาณ สองทุ่มกว่า กรรมเก็บกระดาษและบอกว่านี่แหละจะเป็นตัวตัดสิน ผมไม่แน่ใจว่าวิธีการในการตัดสินเป็นอย่างไรและกระดาษที่ผมเขียน Structure องค์กรโดยแบ่งหน้าที่การทำงานตามความถนัดที่แต่ละคนได้พูด ทำเป็น Organization Chart แบบคร่าวๆ จะมีผลแค่ไหน แต่ทุกขึ้นตอนที่เกิดขึ้นถูกบันทึกเทปไว้ทั้งหมด

ทุกคนออกมายืนเรียงหน้ากระดาน คนที่ถูกเรียกเดินออกไปนอกห้องทีละคนสองคน โดยไม่มีใครรู้ว่าคนที่ถูกเรียกออกไปจะเป็นผู้เข้ารอบหรือตกรอบ แล้วก็พี่ก็อฟอีกนั่นแหละที่ประกาศว่า "ยินดีด้วยกับทุกคนที่อยู่ในห้อง เพราะคุณคือ 20 คนสุดท้าย " เตรียมตัวสัมภาษณ์รอบต่อไปได้ คราวนี้เหลือ 12 คนแน่ๆ แต่จะประกาศอีกครั้งในวันอังคารที่ 19 กุมภาพันธ์นี้ทาง website ใครคิดว่ายังไม่พร้อมกับการแข่งขันที่จะต้องเซ็นสัญญาตลอดสามเดือน ห้ามขาดห้ามป่วยห้ามลา ให้ไปคิดดีๆก่อน ผมคิดในใจว่า วันนี้สนุกแค่นี้ก็น่าจะพอแล้วนะเนี่ย ได้เพื่อนใหม่พอสมควรแล้ว ยังไงซะนี่ก็ไม่ใช่ทางของผมเป็นแน่ วันนี้ผมทำเต็มที่แล้ว ผมยังมีหน้าที่และความรับผิดชอบอีกมากที่จะต้องทำ ไม่ว่าชื่อเสียง รางวัลจากโครงการนี้จะมากมายขนาดไหน แต่ Commitment ที่ผมมีให้กับศิริราช ในการบริหารโครงการ IT ที่ใหญ่ที่สุดของศิริราชอยู่ในมือผม เป็นความภาคภูมิใจที่ผมมีอย่างเปี่ยมล้นตลอดช่วงปีที่ได้มาช่วยบริหารโครงการ เป๋นประสบการณ์ที่ส่งเสริม Career path ที่ผมตั้งใจไว้และยากที่จะหาโอกาสเช่นนี้ได้ นอกจากนั้นผมยังมีพนักงานที่เชื่อมั่นในตัวผมทั้ง First Vision Advantage และ ITEUS Corporation เมื่อนับรวมทุกข้อเข้าด้วยกันผมเกือบจะโกรธตัวเองเล็กๆ ที่ผมเฉไฉไปนอกกลยุทธที่ตัวเองตั้งไว้ได้อย่างไร ก็อย่างที่บอกแหละครับ ผมมีกลยุทธแล้ว กลยุทธต่างๆของผมจะถูกนำมาปฏิบัติให้สัมฤทธิ์ผลตามที่ได้ตั้งใจไว้ตามวิสัยทัศน์และพันธกิจต่อตนเองและครอบครัว โดยมีกฎแรงดึงดูดเป็นตัวช่วยประสาน

ผมเดินเข้าไปสัมภาษณ์รอบสุดท้ายด้วยความไม่กดดัน หนึ่งในผู้สัมภาษณ์ก็เป็นคุณ อนิต โอสถานุเคราะห์ เขาให้ผมแสดงวิธีจีบสาวที่นั่งเป็นกรรมการอยู่ข้างๆ ใน 1 นาที (ผมคงบอกรายละเอียดไม่ได้หรอกนะครับ ว่าผมทำอย่างไร แบบนี้มันต้องลองเองครับ ) และกรรมท่านหนึ่งยิงคำถามตายที่ผมรู้อยู่แล้วว่าไม่เร็วหรือช้าผมก็ต้องโดนถาม "ถ้าคุณหมอ ได้ที่หนึ่ง คุณหมอจะมาร่วมงานกับโอสถสภาหรือเปล่าค่ะ" "ตอนนี้ผมยังให้คำอบไม่ได้ครับ" ผมตอบ เสียงกรรมการอื้ออึงไปพักหนึ่ง คุณคงรู้นะครับว่าผลลัพธ์ มันจะออกมาเป็นอย่างไร

วันนี้ผมมั่นใจว่าผมมีกลยุทธแล้ว เป็นกลยุทธที่แน่วแน่และยากที่จะเปลี่ยนใจ ผมเชื่อเสมอว่า ค้นหาสิ่งที่เรารักให้เจอและทำทำในสิ่งที่เรารักให้เต็มที่ ความสำเร็จอยู่ไม่ไกลคุณหรอกครับ แล้วคุณล่ะ มีกลยุทธกับเขาหรือยังครับ !!